ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ κατά την ειδική επετειακή ημερήσια διάταξη για τον εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας
 
 
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ κατά την ειδική επετειακή ημερήσια διάταξη για τον εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας
 



Δευτέρα 10 Μαΐου 2010


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι ειδικές επετειακές αυτές συνεδριάσεις της Βουλής των Ελλήνων για ορισμένους που παρακολουθούν την καθημερινότητα φαντάζουν συχνά πληκτικές και ανούσιες, ως μια περισσή πολυτέλεια, ειδικά μάλιστα όταν τα κρίσιμα θέματα ταλανίζουν την καθημερινότητα, τη ζωή των πολιτών είναι τόσο μεγάλα που πιέζουν την σκέψη και την συνείδησή μας.

Όμως η γιορτή της μητέρας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια τέτοια περίπτωση γιατί η μάνα είναι ταυτόσημη με την ίδια τη ζωή.

Η μάνα της πόλης η μάνα της υπαίθρου, η εργαζόμενη ή όχι, η αγρότισσα, η επιχειρηματίας μάνα που συμμετέχει με χίλιους δύο τρόπους στο κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι της χώρας και που όμως δεν έχει σκεφθεί ποτέ να αποδυθεί του ρόλου της και προσπαθεί να ανταποκριθεί σε μια ολοένα πιο απαιτητική και πολλές φορές δυσβάσταχτη πραγματικότητα. Είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν αρκούν τρία, πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά και έχει δίκαιο η κα. Κανέλλη ότι θα έπρεπε και θα άξιζε να μιλάει κανείς πολλές ώρες για τη μητέρα.

Τη μητέρα που μας προσέφερε πάντα την αγάπη της, μας προσέφερε πάντα τη φροντίδα της, τη στοργή της, τη ζεστασιά της ψυχής της, που παραμέριζε πολύ συχνά τα θέλω της και τις προσωπικές της φιλοδοξίες μπροστά στις ανάγκες των παιδιών της.

Σήμερα η σύγχρονη μητέρα, η ελληνίδα μητέρα συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή, μορφώνεται, έχει επαγγελματικές υποχρεώσεις έχει φιλοδοξίες και πρέπει να έχει φιλοδοξίες.

Η πρόκληση για τη σύγχρονη γυναίκα, τη σύγχρονη μητέρα δεν είναι καθόλου εύκολη:
πρέπει να συνδυάσει μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στον παραδοσιακό της ρόλο και στην προσωπική της προοπτική ή κάποιες φορές να παραμερίσει τις προσωπικές της φιλοδοξίες για να αφοσιωθεί στην ανατροφή των παιδιών της, δίνοντας καθημερινά τη δική της μάχη για να φέρει στην κοινωνία υπεύθυνους και συνειδητοποιημένους πολίτες, για να κατοχυρώσει ένα ευοίωνο αύριο για την ίδια και την οικογένεια της.

Και επιτρέψτε μου εδώ, να κάνω μια μικρή αναφορά στις μητέρες αυτές που δεν χάρηκαν τη γιορτή τους, όχι γιατί δεν ήθελαν, αλλά γιατί δεν τους το επέτρεψαν οι ίδιες οι συνθήκες.
Γυναίκες, μητέρες που δεν πήραν ούτε λουλούδια, ούτε ευχητήριες κάρτες, γυναίκες που αγωνίζονται καθημερινά για να εξασφαλίσουν τη διαβίωση για τα παιδιά τους.

Δεν μπορώ να κλείσω την ομιλία μου χωρίς να αναφερθώ στην τραγικότερη όλων μητέρα, αυτή που έχει χάσει το παιδί της.
Τη μητέρα αυτή που δεν μπόρεσε να δει το παιδί της να μεγαλώνει, να δημιουργεί, να κάνει δική του οικογένεια. Τη μητέρα για την οποία η ίδια η ζωή επέλεξε τα πράγματα διαφορετικά από τα όνειρα και τις προσδοκίες της.

Και στο μυαλό όλων μας ειδικά αυτές τις μέρες έρχονται, πρώτες από όλες οι μητέρες των τριών νέων ανθρώπων που χάθηκαν τόσο αναίτια την προηγούμενη εβδομάδα, θύματα μιας ανεξέλεγκτης οργής και της ευθύνης όλων μας για τις παθογένειες ενός συστήματος που εμείς χτίσαμε και μέσα στο οποίο εκείνοι απλά βρέθηκαν.

Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, σε στιγμές, που χαρακτηρίζονται από πολλούς και δίκαια, καμπή για την πορεία των πραγμάτων του τόπου οι επετειακές αυτές ευκαιρίες, όπως η σημερινή, ας λειτουργήσουν κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ως ένα ρολόι αφύπνισης των αξιών και των συνειδήσεων.


Σας ευχαριστώ.

 

 

 
Ημ. Έκδοσης:10/05/2010 Share Εκτύπωση
| | |