ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου στη Βουλή(14/6), στη συζήτηση του Πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής «για την ολοκλήρωση της διερεύνησης του συνόλου του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου»
 
 
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου στη Βουλή(14/6), στη συζήτηση του Πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής «για την ολοκλήρωση της διερεύνησης του συνόλου του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου»
 

Αθήνα, 15 Ιουνίου 2010



Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Άκουγα προχθές το συνάδελφο, κύριο Γιακουμάτο σε μία τηλεοπτική εκπομπή να λέει ότι, είχε εντολή από την Κυβέρνηση να προετοιμάσει το κτήριο στο Ολυμπιακό Χωριό για τη μεταστέγαση του Υπουργείου Εργασίας, δούλεψε για τρία χρόνια και τελικώς έμαθε από τις εφημερίδες, ότι αυτό το ακίνητο έγινε αντικείμενο ανταλλαγών με τη Μονή Βατοπεδίου.

Διάβαζα χθες, τη συνέντευξη της κυρίας Μπακογιάννη στην εφημερίδα Αδέσμευτος Τύπος. Σε κάποιο σημείο η δημοσιογράφος τη ρωτάει: «Ήταν τελικά σκάνδαλο το Βατοπέδι» και η κυρία Μπακογιάννη απαντάει: «Κατά τη γνώμη μου ήταν, όχι αναφορικά με την πολιτική απόφαση της Νέας Δημοκρατίας να κάνει τις ανταλλαγές, αυτή κρίνεται αν ήταν σωστή ή λάθος. Από αυτές τις ανταλλαγές όμως, κάποιοι σίγουρα έβγαλαν χρήματα γι’ αυτό χρειάζεται να εξεταστεί, ποιοι, πώς, με τι μελέτες, με ποιο κόστος για το δημόσιο έκαναν αυτές τις ανταλλαγές και πώς πάρθηκαν αυτές οι αποφάσεις».

Εδώ ακούμε βέβαια, τη Νέα Δημοκρατία να αναφέρεται συνεχώς στην υπόθεση Βατοπεδίου, πολλοί λίγοι εκ των συναδέλφων αναφέρονται στο πραγματικό σκάνδαλο. Και βεβαίως, όλοι μας ακούσαμε και παρακολουθήσαμε τις προηγούμενες μέρες τη δημόσια αντιπαράθεση των συναδέλφων, κυρίου Κοντού και του κυρίου Κιλτίδη, οι οποίοι έχουν εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις για το ίδιο ακριβώς θέμα και κυρίως, για τη γενέθλια πράξη αυτού του σκανδάλου.

Και ερωτώ: Υπάρχει κανείς συνάδελφος, εδώ στην Αίθουσα ο οποίος δεν αντιλαμβάνεται την ανάγκη να συνεχιστεί η διαδικασία και μάλιστα με τις εξουσίες που δίνει η Βουλή των Ελλήνων σε μία Επιτροπή προκαταρκτικής διερεύνησης για ποινικές ευθύνες, ούτως ώστε να είναι υποχρεωτική η παρουσία όλων των μαρτύρων στην Επιτροπή αυτή;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αλήθεια είναι ότι έχουμε υποχρέωση να ξεπεράσουμε το κλίμα αναξιοπιστίας που κυριαρχεί σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία προς τους πολιτικούς θεσμούς, προς το κοινοβουλευτικό σύστημα και να διαμορφώσουμε ένα νέο περιβάλλον εμπιστοσύνης και ισονομίας. Η πραγματικότητα, η ωμή αλήθεια είναι ότι η εξυγίανση της δημόσιας ζωής είναι πλέον παλλαϊκό αίτημα, που θέτει νέους όρους, νέους κανόνες και νέες προϋποθέσεις σε όλα τα πολιτικά κόμματα.

Αναφέρθηκαν πολλοί συνάδελφοι και ο κ. Παυλόπουλος μόλις προηγουμένως, στο ρόλο και στην ουσία των εξεταστικών επιτροπών. Πρώτα απ’ όλα, θέλω με την ευκαιρία αυτή, να χαιρετήσω την απόφαση του Προέδρου του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, κυρίου Καρατζαφέρη, για την επιστροφή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού στις εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής για τη Siemens. Και θέλω επίσης, να χαιρετήσω την ομοθυμία την οποία εξέφρασαν όλοι οι συνάδελφοι, οι οποίοι συμμετείχαν στην Επιτροπή του Βατοπεδίου, στην προσπάθεια που κατέβαλαν αυτήν την περίοδο και βεβαίως θα συγχαρώ όλα τα μέλη της Επιτροπής και τον Πρόεδρο, κύριο Μανώλη Μπεντενιώτη για την προσπάθεια την οποία έκαναν. Ήταν μία ειλικρινής προσπάθεια απ’ όλους τους συναδέλφους, ανεξάρτητα απ’ ό,τι λένε εδώ οι συνάδελφοι, κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία, οι οποίοι εμφανίζονται με διαφορετικό –απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι- λόγο. Ανεξάρτητα απ’ αυτό όμως, έγινε μία ουσιαστική και ειλικρινής προσπάθεια απ’ όλους για την αποκάλυψη νέων πτυχών του σκανδάλου, αλλά και για κοινά πολιτικά συμπεράσματα.

Η αλήθεια βέβαια είναι, ότι στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, σπάνια συναντάς εξεταστικές επιτροπές με ουσιαστικές αναζητήσεις σε επίπεδα που έχουν φτάσει οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ή κάποιες άλλες Ευρωπαϊκές χώρες εδώ και δεκαετίες. Δυστυχώς, εδώ στην πατρίδα μας, τα φαινόμενα της εύκολης ενοχοποίησης ανθρώπων που καλούνται ως μάρτυρες ή ακόμα και τα φαινόμενα διάχυσης ευθυνών υπό το βάρος της δημοσιότητας είναι αποτέλεσμα, ακριβώς της έλλειψης της συγκεκριμένης κουλτούρας που απαιτείται για να λειτουργήσουν σωστά οι εξεταστικές επιτροπές.

Και πρέπει να το προσέξουμε όλα τα πολιτικά κόμματα, γιατί δυστυχώς ελλοχεύει ο κίνδυνος να οδηγήσουν σε μία κατάσταση ερμαφρόδιτη, που μόνο σύγχυση προκαλεί στον ελληνικό λαό και βολεύει φυσικά πάνω απ’ όλα η σύγχυση τους πραγματικούς ενόχους.

Επιπλέον όμως, παρακολουθούμε και την επικοινωνιακή προσπάθεια κάποιων άλλων, για κομματικούς συμψηφισμούς. Κακά τα ψέματα όμως, καμία τύχη δεν έχουν οι εξεταστικές επιτροπές και καμία τύχη δεν θα έχει το πολιτικό σύστημα αν συνεχιστεί αυτή η λογική και αυτή η πρακτική. Με αίσθημα ευθύνης πρέπει όλοι από κοινού, να αντισταθούμε σ’ αυτές τις πρακτικές και να δώσουμε ένα ουσιαστικό περιεχόμενο στις εξεταστικές επιτροπές.

Πιστεύω, λοιπόν, πως μια τέτοια αρχή έγινε με την τελευταία Εξεταστική Επιτροπή για το Βατοπέδι, παρ’ όλο που σήμερα η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί και πάλι με το πόρισμά της να συμψηφίσει ευθύνες για ένα σκάνδαλο καθαρά «γαλάζιο».

Αυτό που με κάνει, όμως, αισιόδοξο είναι ότι υπάρχουν πολλά κοινά πολιτικά συμπεράσματα. Ο συνάδελφος κ. Τσιρώνης κατέθεσε προηγουμένως στη Βουλή τα σημεία πάνω στα οποία ουσιαστικά έχει επιτευχθεί συμφωνία όλων των πολιτικών κομμάτων, όσον αφορά τα πολιτικά συμπεράσματα. Και με βάση αυτό το ψήφισμα, με βάση αυτά τα σημεία τα οποία θα βρείτε στα πορίσματα όλων των κομμάτων, θα μπορούσε πράγματι να υπάρξει ακόμα και κοινό πόρισμα, κάτι όμως που τελικά δεν έγινε. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα γίνει, αν ξεκινήσουμε όλοι από την ίδια αφετηρία, την αφετηρία της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος. Και αν μη τι άλλο πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε, όλοι οι συνάδελφοι που συμμετείχαν στην Επιτροπή συμφωνούν ότι στην προκειμένη περίπτωση προφανώς υπήρξε βλάβη του δημοσίου συμφέροντος.

Επί της ουσίας όσον αφορά στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είτε με βάση τα παλαιά στοιχεία είτε με τα καινούργια, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι ενισχύθηκε η άποψη η οποία είχε κυριαρχήσει και στην πρώτη Εξεταστική Επιτροπή και η οποία είναι ότι υπήρχε κεντρικός σχεδιασμός και βεβαίως άνωθεν κάλυψη των μοναχών.

Όμως, το Βατοπέδι είναι μόνο το επιφαινόμενο, είναι το αποτέλεσμα. Είναι το αποτέλεσμα των αντιλήψεων και των πρακτικών που αποστρεφόμαστε, που απορρίπτουμε, που καταδικάζουμε. Είναι αποτέλεσμα αντιλήψεων που έβλεπαν και βλέπουν το δημόσιο πλούτο ως λεία. Είναι απότοκος της λειτουργίας ενός συστήματος που λειτουργούσε με ασυδοσία, με γνώμονα την απληστία, την αδιαφάνεια, τη συγκέντρωση του πλούτου και της εξουσίας σε λίγους.

Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι δύο Αγιορείτες Μοναχοί και μερικοί δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα μπορούσαν επ’ ουδενί να φέρουν εις πέρας τέτοιες μηχανορραφίες, εάν δεν είχαν συνεργούς με πραγματική εξουσία. Και όλοι «έπαιξαν τον παπά», «εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι ο παπάς». Και απεδείχθη ότι ο παπάς είχε ελεύθερη και άμεση πρόσβαση στο Μέγαρο Μαξίμου. Και όχι μόνο στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και στα Υπουργεία και εν γένει όπου χρειαζόταν, προκειμένου να παρεμβαίνει και να πιέζει τους υπαλλήλους με τις υψηλές του γνωριμίες.

Και έτσι, επετεύχθη η διάβρωση της δημόσιας διοίκησης, αλλά και η παράλυση –προσέξτε, κύριοι συνάδελφοι- της Δικαιοσύνης. Για να είμαι πιο ακριβής, κατάφεραν με τις πρακτικές και τις μεθοδεύσεις να εξευτελίσουν και να διασύρουν τη Δικαιοσύνη.
Και όταν ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Σανιδάς απεδέχθη να συνεργήσει στο ευρύτερο σχέδιο της κυβέρνησης για τη συγκάλυψη, δεν δίστασαν να ποδηγετήσουν και τη Δικαιοσύνη. Και έτσι εμποδίστηκαν με απόλυτο τρόπο δικαστικοί λειτουργοί να κάνουν τη δουλειά τους.

Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναδεικνύουν ένα ευρύτερο πρόβλημα στη δημοκρατική λειτουργία, την πάγια και διαχρονική τάση της εκτελεστικής εξουσίας να επιβληθεί στις άλλες δύο, στη Δικαιοσύνη και στη Βουλή. Και τα κατάφερε! Γι’ αυτό έτριξαν τα θεμέλια του Συντάγματός μας, γι’ αυτό έτριξαν τα θεμέλια του πολιτικού συστήματος. Διότι δεν ήταν μόνο οι δικαστές που φιμώθηκαν. Διότι τη «μαύρη Παρασκευή» του Κοινοβουλευτισμού, την 24η Σεπτεμβρίου 2008, οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας υποχρεώθηκαν να σηκώσουν το βάρος των σφαλμάτων ορισμένων Υπουργών της κυβέρνησής τους και έτσι, ταυτίστηκαν όλοι με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και διαχύθηκε η πολιτική ευθύνη σε όλους τους Βουλευτές της κυβερνώσας τότε παράταξης με την άρνηση τότε της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και την αποχώρησή της από τη Βουλή για την περαιτέρω έρευνα για την αποκατάσταση της αλήθειας και της πραγματικότητας.

Γι’ αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ ξανά στο μέλλον ότι οι Υπουργοί είναι φορείς της εκτελεστικής εξουσίας. Ο ρόλος των Βουλευτών, ο θεσμικός ρόλος του Κοινοβουλίου, ανεξαρτήτως αν είμαστε Βουλευτές της Συμπολίτευσης ή της Αντιπολίτευσης, είναι να ελέγχουμε την εκτελεστική εξουσία και τις υπερβάσεις της.

Εμείς στο ΠΑΣΟΚ ενεργούμε ήδη, όπως το έχετε διαπιστώσει όλοι πολύ καλά, ακριβώς σ’ αυτή την κατεύθυνση. Ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, αλλά και όλοι μας, όπως ο Υπουργός κ. Καστανίδης τόνισε στην παρέμβασή του, υποσχεθήκαμε στον ελληνικό λαό σε ανύποπτο χρόνο και πολύ πριν από τις εκλογές ότι θα αποκαλύψουμε την αλήθεια, ακόμη κι αν ματώσουμε. Και είμαστε αποφασισμένοι να ξεκαθαρίσουμε την ήρα από το στάρι.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μεγάλο χρονικό διάστημα όλοι μας, χωρίς καμμιά απολύτως εξαίρεση -και να μην έχει κανένας την ψευδαίσθηση ότι εξαιρείται από αυτό που θα πω τώρα- βρισκόμαστε στο έλεος των ψιθύρων για τους πολιτικούς, ψιθύρους που μετατρέπονται σε βοή που σκεπάζει ό,τι άλλο γίνεται στη χώρα, ό,τι δημιουργικό γίνεται στην Ελλάδα, όποια προσπάθεια κι αν κάνει ο εργαζόμενος λαός, η ελληνική κοινωνία. Δεν τολμά ένας πολιτικός να ανοίξει το στόμα του να πει κάτι και εισπράττει την απάντηση «όλοι ίδιοι είστε».

Δεν μπορούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η ισοπέδωση και η απαξίωση. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να γίνει καθολική συνείδηση στην κοινωνία η άποψη ότι αν είσαι πολιτικός, είσαι και κλέφτης. Έχουμε υποχρέωση να αντιδράσουμε και να συγκρουστούμε. Δεσμευθήκαμε πως η αλήθεια θα λάμψει. Και τηρούμε αυτή τη δέσμευση.
Όμως, σήμερα παρακολουθούμε το εξής παράδοξο.

Οι ίδιοι που μέχρι τώρα μας κατηγορούσαν για συγκάλυψη, αυτοί που άφηναν συνέχεια υπόνοιες για τον πολιτικό κόσμο και στο Κοινοβούλιο ότι επιχειρούν τη συγκάλυψη, σήμερα μας επικρίνουν γιατί αναζητούμε την αλήθεια περαιτέρω. Μας λένε ότι η χώρα έχει άλλα σοβαρότερα προβλήματα για να ασχοληθούμε και ότι δεν έχουν κανένα νόημα οι Εξεταστικές Επιτροπές.
Αλήθεια, γιατί το κάνουν; Φοβάμαι ότι η απάντηση είναι πολύ καθαρή. Διότι ποτέ δεν ήθελαν στην πραγματικότητα την αλήθεια. Διότι ποτέ η αλήθεια δεν ήταν η πραγματική τους επιδίωξη. Μάλιστα, κάποιοι συνεχίζουν –και το ακούσαμε σήμερα και εδώ σ’ αυτήν την Αίθουσα- να επενδύουν στη θολούρα και στη σύγχυση.

Και ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της σύγχυσης; Από τη μία πλευρά, δεν αποδίδονται ποτέ ευθύνες σε όσους πραγματικά προχώρησαν σε έκνομες πράξεις και από την άλλη, όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί μένουμε παγιδευμένοι και εγκλωβισμένοι στην ισοπέδωση. Προφανώς η χώρα δεν πρέπει να εγκλωβίζεται στα σκάνδαλα. Πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά. Έχουμε την υποχρέωση να οικοδομήσουμε το μέλλον.

Όμως, για να είναι ελπιδοφόρο το μέλλον, πρέπει να βάλουμε μια καθαρή γραμμή με το παρελθόν, μια πολύ καθαρή γραμμή με ό,τι προσέβαλε τη δημοκρατική συνείδηση των πολιτικών και έκανε εμάς να ντρεπόμαστε.
Αυτή η καθαρή γραμμή δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση εκδίκηση, δεν σημαίνει αίμα. Σημαίνει εμπέδωση στην κοινωνία του αισθήματος της δικαιοσύνης. Σημαίνει μια νέα αρχή. Και αυτή η νέα αρχή προϋποθέτει λύτρωση. Και η λύτρωση προϋποθέτει κάθαρση και τιμωρία των υπευθύνων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντί να ηθικολογούμε και να αλληλοκατηγορούμαστε για το ποιοι είναι οι «καλοί» και οι «κακοί» σ’ αυτήν τη χώρα, φέρουμε όλοι μας την ευθύνη να επαναφέρουμε την ηθική στην πολιτική, να κριθούμε για το ποιος έχει τη βούληση να συγκρουστεί με το σύστημα που καλλιεργεί τη διαφθορά, αιχμαλωτίζει την πολιτική και τους πολιτικούς, χειραγωγεί συνειδήσεις και θεσμούς και καταστρατηγεί αρχές και κανόνες.

Έχουμε όλοι μας την υποχρέωση να απαιτήσουμε να κριθούμε για το ποιος έχει τη δύναμη να συγκρουστεί με το σύστημα πελατειακής διαχείρισης της εξουσίας που γνωρίσαμε όλοι μας τα προηγούμενα χρόνια, μ’ αυτό το σύστημα που επέτρεψε να παίρνονται αποφάσεις με αδιαφάνεια στο παρασκήνιο, στο σκοτάδι, χωρίς κανόνες και ελέγχους.

Έχουμε όλοι μας την υποχρέωση να εμπεδώσουμε επιτέλους σ’ αυτήν τη χώρα το αίσθημα της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας στους δημοκρατικούς μας θεσμούς, στους κομματικούς σχηματισμούς -ναι στους κομματικούς σχηματισμούς!- με νέες λειτουργίες των πολιτικών κομμάτων στη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος.

Έχουμε την ευθύνη να οργανώσουμε ένα μέτωπο αναγέννησης της δημοκρατίας, μια μεγάλη δηλαδή νέα εθνική συμφωνία που θα φέρει ξανά την ελπίδα για τη νέα Ελλάδα!

Σας ευχαριστώ.
 

 

 
Ημ. Έκδοσης:15/06/2010 Share Εκτύπωση
| | |