ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή κατά τη συζήτηση επερώτησης για τον τουρισμό
 
 
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή κατά τη συζήτηση επερώτησης για τον τουρισμό


 
Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010


Ακούγοντας τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και ιδιαίτερα τον αξιότιμο κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο κ. Τζαβάρα μόλις προηγουμένως να εγκαλεί την Κυβέρνηση για την ανυπαρξία σχεδιασμού στον τομέα του τουρισμού, μου ήρθε στο μυαλό αυτό το οποίο λέει ο λαός, όταν μπαίνει στη φάση της μεταμέλειας: «Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα».

Αυτό σκέφθηκα, όταν παράλληλα ερχόταν στο μυαλό μου το γεγονός ότι επί πέντε χρόνια η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εξανέμισε πλήρως ό,τι κέρδισε η χώρα σε επίπεδο προβολής από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Απαξίωσε πλήρως τους Ολυμπιακούς Αγώνες, χωρίς καμία απολύτως επένδυση στον τομέα του τουρισμού, κάτι το οποίο ήταν προγραμματισμένο, ήταν στον προηγούμενο πολυετή σχεδιασμό για την ανάπτυξη του τουρισμού και σε καμία περίπτωση δεν προώθησε την περαιτέρω βελτίωση των υποδομών, οι οποίες είχαν ήδη δρομολογηθεί.

Η αλήθεια είναι πως η χώρα έχασε πολλά: Έχασε σε υποδομές λόγω καθυστέρησης. Καθυστέρησε στο σχεδιασμό. Σας θυμίζω το χωροταξικό πλαίσιο και από πόσα κύματα πέρασε στην περίοδο της Νέας Δημοκρατίας. Σας θυμίζω τους επαναλαμβανόμενους διαγωνισμούς και τις αλλαγές στρατηγικής στον τομέα της προβολής του ελληνικού τουρισμού στο εξωτερικό, ανάλογα με τις διαθέσεις, την έμπνευση –και στέκομαι σε αυτό- των Υπουργών Τουρισμού –τεσσάρων μάλιστα Υπουργών- που πέρασαν από το Υπουργείο Τουρισμού τα πέντε χρόνια της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Βεβαίως το αποτέλεσμα είναι να αφήσετε και απλήρωτο το λογαριασμό -όχι μόνο στο εσωτερικό της χώρας αλλά κυρίως στο εξωτερικό- προς τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία στη συνέχεια μας ξεπλήρωσαν με κάθε τρόπο -το είδαμε τους πρώτους μήνες- όπως διαχειρίστηκαν την Ελλάδα στην κρίση που αντιμετωπίσαμε.

Όμως, ας μη μείνουμε στο παρελθόν, ας έλθουμε στο παρόν και ας δούμε με ποιο τρόπο μπορούμε να συζητήσουμε, με εποικοδομητικό τρόπο και με τις δικές σας προτάσεις τις οποίες ακούσαμε μόλις προηγουμένως, για το μέλλον.

Χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία, η Ελλάδα είναι μια χώρα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Είναι μια χώρα που είναι παγκόσμια υπερδύναμη στον τομέα της εμπορικής ναυτιλίας και είναι μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη, με πολλές δυνατότητες ανάπτυξης, στον τομέα του τουρισμού. Και έχει και μια ιδιομορφία. Είναι μια χώρα με πλούσιο πολιτισμό, ασφαλής στην ευρύτερη περιοχή μας, πολύ περισσότερο από άλλες χώρες, με πολλές ομορφιές και με έναν πολιτισμό από τα βάθη των αιώνων πασίγνωστο σε ολόκληρη την υφήλιο.

Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς πιο προνομιακό χώρο για να μπορέσει να προωθήσει το συνδυασμό της πολιτικής τουρισμού και πολιτισμού, των πολιτικών που αφορούν τις υποδομές, όσον αφορά τις αερομεταφορές, όσον αφορά τη ναυτιλία, τις θαλάσσιες συγκοινωνίες. Και επιπλέον, είναι μια χώρα με τεράστια συγκριτικά πλεονεκτήματα σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου, η οποία μπορεί να αναπτύξει τουριστική δράση σε πολλές μορφές εναλλακτικού τουρισμού. Ο καταδυτικός τουρισμός, ο θρησκευτικός τουρισμός, ο συνεδριακός τουρισμός, ο ορεινός τουρισμός, ο χειμερινός τουρισμός, ο αγροτουρισμός, ο ιαματικός τουρισμός θα μπορούσαν κάλλιστα να αναπτυχθούν στην Ελλάδα.

Γι’ αυτό συμφωνούμε ότι πρέπει να υπάρχει σχέδιο και πρέπει να υπάρχει συντονισμός. Και συμφωνούμε απόλυτα ότι πρέπει να υπάρχει μακροχρόνιος σχεδιασμός και ισχυρή πολιτική βούληση. Αυτό το διαθέτει η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Ισχυρή πολιτική βούληση. Και αυτό δεν κρίνεται, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τις δομικές αλλαγές στη λειτουργία του κυβερνητικού σχήματος και του Κράτους, δηλαδή με τη λειτουργία των Υπουργείων.

Γιατί στην πραγματικότητα η ενοποίηση του τουρισμού με τον πολιτισμό ήθελε να υπηρετήσει ακριβώς αυτήν την επιλογή. Ήταν μια πολιτική επιλογή συνδυασμού και υποστήριξης του τουρισμού και του πολιτισμού, όπου η Ελλάδα έχει προνομιακό πεδίο σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου.

Το ίδιο ισχύει και για την πολιτική περιβάλλοντος. Είναι κεντρική πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης η ανάπτυξη του τουρισμού με την προστασία του περιβάλλοντος. Όλες οι πολιτικές μας, όλες χωρίς καμιά απολύτως εξαίρεση, έχουν βασικό στόχο αυτό: τον συνδυασμό της ανάπτυξης τουρισμού και περιβάλλοντος.

Η γνώμη μου είναι ότι αυτό που λείπει από την ελληνική πολιτική ζωή και έχω την αίσθηση και από τη Βουλή, είναι η συζήτηση γύρω από ένα συνολικό σχέδιο -και είμαι απόλυτα βέβαιος ότι συμφωνούμε όλοι- για την τουριστική ανάπτυξη του μέλλοντος.

Φοβάμαι ότι πολλές φορές μένουμε σε αντιπαραθέσεις στα επιμέρους ζητήματα. Παράδειγμα, ναι ή όχι στην άρση του καμποτάζ; Ελάχιστοι γνωρίζουν τι σημαίνει καμποτάζ. Τι σημαίνει καμποτάζ; Σημαίνει προστατευτισμός. Προστατευτισμός έναντι ποίου; Και από εκεί και πέρα αρχίζει και μπαίνει σε θεωρητική συζήτηση, γύρω από το τι σημαίνει απελευθέρωση των θαλασσίων μεταφορών και των διαφόρων χαρακτηριστικών τους.

Η ουσία, όμως είναι μια και «ο μπακλαβάς γωνία», όπως λένε στο χωριό μου. Θέλει η Ελλάδα να καταστήσει τους μεγάλους λιμένες της χώρας αφετήριους λιμένες της κρουαζιέρας για τη Μεσόγειο, ναι ή όχι; Εάν η απάντηση είναι «όχι», έχει καλώς. Θα βρούμε δέκα μύθους γύρω από την έννοια του καμποτάζ και θα καταλήξουμε σε πέντε επιλογές, σε δύο επιλογές, σε μια επιλογή.

Εάν, όμως, η απάντηση είναι «ναι, θέλουμε να καταστούμε ανταγωνιστικοί στην ενίσχυση της κρουαζιέρας και θέλουμε να αξιοποιήσουμε όσα λιμάνια της χώρας μας μπορούμε, τα μεγάλα, τα μικρότερα στα μικρά νησιά» τότε οι επιλογές μας πρέπει να είναι εντελώς διαφορετικές σε όλα, όμως, τα θέματα. Στις υποδομές, στις συνδυασμένες μεταφορές, στη λειτουργία των αεροδρομίων, των μικρών και των μεγάλων, στις ενδομεταφορές για τη διευκόλυνση της κρουαζιέρας, στη λειτουργία των μουσείων μας, των χώρων με τις αρχαιότητες, προκειμένου να υποβοηθηθούν τέτοιου είδους προγράμματα και πάει λέγοντας. Αυτό εννοώ κεντρική επιλογή.

Η Ελλάδα, επειδή συζητάει τόσο καιρό τα επιμέρους, αφήνει τους άλλους να κερδίζουν έδαφος. Και έτσι, εκεί που θα μπορούσε ο Πειραιάς ή η Θεσσαλονίκη να είναι αφετήριος λιμένας για ολόκληρη την κρουαζιέρα στη Μεσόγειο, αφήσαμε να καταστεί η Κωνσταντινούπολη αφετήριος λιμένας της κρουαζιέρας στην Ανατολική Μεσόγειο, συζητώντας περί της άρσεως του καμποτάζ, δηλαδή για το εάν και κατά πόσον –για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους- θα υπάρχουν Έλληνες ναυτικοί σε ορισμένες και όχι σε όλες τις ειδικότητες στα κρουαζιερόπλοια.

Αυτή είναι η αλήθεια. Και το ερώτημα είναι, ως πότε θα συνεχιστεί αυτή η ιστορία; Ως πότε θα συνεχίσουμε να συζητάμε και να αντιπαρατιθέμεθα ως προς τα επιμέρους και να αφήνουμε το συνολικό σχεδιασμό να ακυρώνεται στην πράξη λόγω ακριβώς της δικής μας αντιπαράθεσης;

Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι ο τουρισμός δεν είναι μία κλαδική πολιτική. Πουθενά δεν είναι, ποτέ δεν ήταν.

Θα θυμάται ο κ. Μουσουρούλης από την εποχή που μαζί βρισκόμασταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι όταν προσπαθήσαμε να προωθήσουμε την πολιτική τουρισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ δίναμε μάχη υπήρχαν αντιστάσεις από τα κράτη γιατί δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να υπάρξει ευρωπαϊκή πολιτική σε έναν καθαρά πλουτοπαραγωγικό τομέα για κάθε χώρα. Τελικώς όμως όλοι συμφώνησαν ότι ήταν μία οριζόντια πολιτική και με τη συμφωνία όλων των κρατών – μελών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε μία επιτροπή οριζόντιου χαρακτήρα, στην οποία συμμετείχαν 11 επίτροποι απ’ όλες τις πολιτικές προκειμένου να συντονίζεται η πολιτική τουρισμού.

Κατά την γνώμη μου, αυτό πρέπει να ισχύει παντού. Πρέπει να ισχύει και εδώ στην Ελλάδα. Ο αρμόδιος Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού θα πρέπει αυτός να συντονίζει μία διϋπουργική επιτροπή, η οποία να λειτουργεί και να συντονίζει δράσεις που αφορούν τον τουρισμό, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να πετύχουμε αποτέλεσμα. Εάν οχυρωθούμε πίσω από κλαδικές και τομεακές πολιτικές και ταυτόχρονα οχυρωθούμε μέσα από συγκρούσεις ενδοκυβερνητικές, όπως έχει συμβεί μέχρι τώρα σε όλες τις κυβερνήσεις του παρελθόντος, θα χάσουμε ξανά το στοίχημα και η καθυστέρηση θα είναι εξαιρετικά μεγάλη για τον τομέα που συμφωνούμε ότι πράγματι χρειάζεται να αναπτύξουμε με κάθε τρόπο, με φαντασία, με όρεξη, με δύναμη και κυρίως να αναπτύξουμε τις δυνάμεις του ελληνισμού.

Γι’ αυτό, κύριε Υπουργέ, με την ευκαιρία θέλω να σας συγχαρώ και για την καινούργια καμπάνια την οποία ήδη προβάλλετε. Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να συμβάλουμε σ’ αυτή την κατεύθυνση, γιατί είναι η πρώτη φορά που μπορούμε να συνδυάσουμε τον Έλληνα, τον πολίτη, τον φιλοξενούμενο, τον τουρίστα μαζί με αυτά τα οποία έρχονται και βλέπουν και προσφέρουμε εμείς ως Έλληνες, ως τουριστικό προϊόν.
Είναι η πρώτη φορά που κάνουμε definition, οριστική διάκριση στο τουριστικό προϊόν. Κι έχει πολύ μεγάλη σημασία, γιατί αναδεικνύουμε την ανάγκη της και τις δυνατότητες της χώρας μας και όχι τις ανάγκες από την οπτική γωνία των tour operators και των τουριστικών επιχειρήσεων.

Κύριε Πρόεδρε σας ευχαριστώ για την ανοχή σας.

 

 

 
Ημ. Έκδοσης:18/06/2010 Share Εκτύπωση
| | |