ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή (22/6), στη συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης των Ομολόγων
 
 
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή (22/6), στη συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης των Ομολόγων


Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν δικαιούται να κάνει κανείς πως δεν καταλαβαίνει, ότι το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων ήταν ένα οργανωμένο σκάνδαλο. Και δεν δικαιούται κανείς να κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι υπήρχε κέντρο, το οποίο καθοδηγούσε τα ταμεία να προσανατολιστούν στα συγκεκριμένα ομόλογα, γιατί αυτά τα ομόλογα, τα δομημένα ομόλογα, κύριε Ροντούλη, όχι γενικώς και αορίστως τα ομόλογα, τα δομημένα ομόλογα επαναλαμβάνω, σύλληψη και έμπνευση της Νέας Δημοκρατίας, εκδίδονται μόνο όταν υπάρχουν οι αγοραστές τους.

Ακούσαμε σήμερα, τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, αλλά και τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης να επιχειρούν έναν ευτελισμό όσον αφορά τη διαπίστωση των πράξεων, έναν ισοπεδωτισμό όσον αφορά τους πάντες και στη συνέχεια να εμφανίζονται και ενωτικοί, όσον αφορά την προοπτική της κάθαρσης.

Μάλιστα ορισμένοι, όπως ο αγαπητός συνάδελφος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κ. Παφίλης, έκανε και μία γενική αναφορά όσον αφορά τις εξεταστικές. Αναφέρθηκε σε έναν προβληματισμό και είπε: «τελικώς αυτές οι εξεταστικές τι ρόλο παίζουν;». Είναι η θεσμική απάντηση, αγαπητέ κύριε συνάδελφε. Είναι η θεσμική απάντηση σε όσους, απ’ όλα τα κόμματα –και το τονίζω αυτό, απ’ όλα τα κόμματα- επιχειρούν με κάθε τρόπο να δημιουργήσουν σύγχυση μέσα από τη γενικότερη σκανδαλολογία, αλλά στην πραγματικότητα εμποδίζοντας τη Βουλή να παίξει το θεσμικό της ρόλο, γιατί η Βουλή έχει ακριβώς αυτήν την υποχρέωση.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: Αυτό δεν μας αφορά πάντως και το ξέρετε.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Δεν ξέρω αν σας αφορά ή όχι, σημασία όμως έχει, ότι πρέπει να ξεχωρίζετε την ήρα από το στάρι. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η ιστορία στη Βουλή των Ελλήνων. Κάποτε όλοι μας πρέπει να πάρουμε τις ευθύνες μας. Δεν μπορεί η Βουλή των Ελλήνων να παραμένει βουβή, άφωνη, άτολμη, απονευρωμένη, όμηρος της οποιασδήποτε διαδικασίας συγκάλυψης, στο όνομα των ευαισθησιών ορισμένων για τις εξεταστικές επιτροπές.

Γνωρίζετε πολύ καλά -γιατί διατελέσατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε όλα τα Κοινοβούλια της Ευρώπης η διαδικασία των εξεταστικών επιτροπών, είναι μία διαδικασία κατ’ εξοχήν πολιτική. Εδώ δεν είναι δικαστήριο, γιατί πρέπει με κάθε τρόπο να εντοπίσεις τις υπερβάσεις του συστήματος και να δημιουργήσεις ασφαλιστικές δικλείδες. Και αυτή είναι η υποχρέωση.

Και υπάρχει ένα ερώτημα και το απευθύνω σε όλους. Υπάρχει ή δεν υπάρχει διαρκώς διευρυνόμενο έλλειμμα δημοκρατίας; Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν φαινόμενα τα οποία επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει σήψη στο δημόσιο βίο; Υπάρχει ή δεν υπάρχει έλλειψη αρχών, υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών, κατάχρηση της κρατικής εξουσίας, νόμος των ισχυρών και εκμαυλισμός συνειδήσεων;

Απέναντι σ’ αυτό λοιπόν το σκηνικό, οι πολίτες αισθάνονται ανυπεράσπιστοι, αισθάνονται αδύναμοι, αισθάνονται αδικημένοι, εξαπατημένοι, οργισμένοι. Και αυτή η οργή γίνεται ακόμα μεγαλύτερη τη στιγμή που καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο μιας πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, λέμε εμείς, θέλετε εσείς να πούμε και των παλαιότερων κυβερνήσεων, θέλετε όλων των κυβερνήσεων; Του συστήματος σας λέω εγώ. Αλλά ο λαός πληρώνει το μάρμαρο και απαιτεί κάθαρση, απαιτεί λύτρωση η χώρα και λύτρωση χωρίς κάθαρση δεν υπάρχει.

Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το γενικότερο κλίμα απαξίωσης των θεσμών και των λειτουργιών του κράτους, που έχει δημιουργηθεί, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος τα ποικιλώνυμα συμφέροντα που ευνοούνται από την ιδεολογική ισοπέδωση, την στασιμότητα, τη γενικευμένη αμφισβήτηση των πάντων. Και η κοινωνία βυθίζεται στην ανασφάλεια, το φόβο και την απαισιοδοξία. Γι’ αυτό πολλές φορές επιμένω και γίνομαι καυστικός, γιατί πολλές φορές εμείς οι ίδιοι προσφέρουμε βούτυρο στο ψωμί αυτών των ποικιλώνυμων συμφερόντων, όπου στην πραγματικότητα πριονίζουν το δέντρο της δημοκρατίας και επιβουλεύονται λύσεις πέραν του πολιτικού συστήματος.

Ε, λοιπόν, ας κρατήσουμε τις ιδεολογικές μας διαφορές, τις διαφορετικές προσεγγίσεις, αλλά ας συμφωνήσουμε όλοι μαζί και ας το πούμε καθαρά «η λύση για τη χώρα, η λύση για το λαό και την κοινωνία, θα έρθει μέσα από τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, μέσα δηλαδή, από την πολιτική διαδικασία». Ας το πούμε αυτό και ας βρούμε όλες τις διαφορές μετά, εδώ στη Βουλή, παντού και να τις αναλύσουμε. Αλλά όχι όμως, να προσφέρουμε μέσα από μία άγονη και αδιέξοδη κριτική, σταθερά, βούτυρο στο ψωμί όλων εκείνων των επιχειρηματικών συμφερόντων τα οποία επιχειρούν να απαξιώσουν τη Βουλή, τους δημοκρατικούς θεσμούς, την πολιτική γενικότερα και να στείλουν τους πολιτικούς σπίτι τους για να έρθουν εκείνοι να αναλάβουν την εξουσία και τα ηνία της χώρας.

Γι’ αυτό μιλώ για αυτήν την κατάσταση, στην οποία έχουμε φθάσει με δική μας ευθύνη, όλων μας, δεν θέλω να εξαιρέσω το ΠΑΣΟΚ, γιατί και εμείς πολλές φορές μπαίνουμε σ’ αυτήν την συζήτηση. Αλλά το αποτέλεσμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλων αυτών είναι η ακύρωση της λειτουργίας των αντανακλαστικών του μαζικού κινήματος, η ακύρωση των αντανακλαστικών των πολιτών, του λαού, η συντηρητικοποίηση της κοινωνίας. Και όλα αυτά όταν η χώρα μας έχει εντελώς διαφορετικές προτεραιότητες και μάλιστα πιεστικές προτεραιότητες, όταν ο πολίτης σήμερα ζει καθημερινά το άγχος της καθημερινότητας και αντιμετωπίζει με τρόμο το αύριο, αλλά και το μέλλον των παιδιών του.

Ε, λοιπόν, οφείλουμε όλοι μας, ανεξάρτητα –το τονίζω αυτό- από τις διαφορετικές μας προσεγγίσεις, να συμφωνήσουμε τουλάχιστον σε κάτι, να συμφωνήσουμε ότι δεν αξίζει στη σύγχρονη Ελλάδα αυτή η κατάσταση, ότι απαιτούνται ρήξεις και ανατροπές, κάθε μορφής κατεστημένου, κάθε εστίας διαφθοράς, που δηλητηριάζουν την πολιτική συνείδηση των πολιτών και εμποδίζουν τη χώρα να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις του μέλλοντος.

Και έρχομαι στο συγκεκριμένο σκάνδαλο, γιατί είναι σκάνδαλο. Δεν υπάρχει πολίτης στη χώρα, δεν υπάρχει –και είμαι βέβαιος- πολιτικός σ’ αυτήν την Αίθουσα που να μην αναγνωρίζει ότι ήταν ένα μεγάλο σκάνδαλο. Στην περίπτωση λοιπόν, των δομημένων ομολόγων υπήρχαν πράξεις και παραλείψεις, που οδήγησαν στην καταλήστευση της περιουσίας των ταμείων, που οδήγησαν στη λεηλασία του μόχθου και των οικονομιών μίας ζωής όλων των Ελλήνων εργαζομένων και πολλών γενεών.

Υπάρχει επίσης, ομολογημένος κεντρικός σχεδιασμός. Το τονίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ομολογημένος κεντρικός σχεδιασμός, με πολιτική κάλυψη και με κεντρική καθοδήγηση και επιπλέον, υπάρχουν και κοινοί παρονομαστές με τα άλλα σκάνδαλα. Μην ξεχνιόμαστε, επαναλαμβάνω, υπάρχουν κοινοί παρονομαστές με τα άλλα σκάνδαλα. Αναφέρομαι στον κεντρικό σχεδιασμό για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, αναφέρομαι επίσης, στις χρηματιστηριακές εταιρίες στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Αγγλία που έχουν παίξει το ρόλο του υπομοχλίου, στην κίνηση του σκανδάλου της Siemens, του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου, του Βατοπεδίου και βεβαίως και των ομολόγων. Οι ίδιοι άνθρωποι ήταν παντού, οι ίδιες εταιρίες, οι ίδιοι μηχανισμοί.

Όλα αυτά αφήνουν μία αύρα συγκοινωνούντων δοχείων και δίνουν την εικόνα ότι πίσω από κάθε έγκλημα στη δημόσια ζωή, βρίσκονται οι ίδιοι εκτελεστές.

Για όλα αυτά, για όλες αυτές τις διαπιστώσεις που το έβλεπε ο κάθε πολίτης, που τα ξέρει η αγορά, το ξέρουν όλοι οι οικονομικοί παράγοντες, η Νέα Δημοκρατία ποτέ δεν θέλησε να βρει την αλήθεια εκτός από σήμερα. Μέχρι τώρα όμως, ως κυβέρνηση ποτέ δεν θέλησε να τραβήξει την κουρτίνα. Και όχι μόνο αυτό. Διέπραξε συνειδητά, σκόπιμα και κατ’ εξακολούθηση ένα μεγάλο θεσμικό ολίσθημα. Έβαζε δήθεν μπροστά τη Δικαιοσύνη. Τη χρησιμοποίησε επανειλημμένα ως ανάχωμα, απαντώντας μονότονα, σε κάθε έλεγχο, ότι το θέμα το έχει αναλάβει η Δικαιοσύνη. Έτσι δημιουργούσε με επιτήδεια μεθόδευση, σύγχυση πολιτικής και ποινικής ευθύνης και αδρανοποιούσε κάθε κοινοβουλευτική διαδικασία, μέχρι δήθεν να τελειώσει η δικαστική έρευνα.

Η ενεργοποίηση της Εξεταστικής Επιτροπής γι’ αυτήν την υπόθεση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι για όλους μας μία πράξη ευθύνης, είναι πράξη διαφάνειας και πάνω απ’ όλα πράξη ενίσχυσης του Κοινοβουλίου και της δημοκρατίας.

Εάν δεν προχωρήσουμε, στην πραγματικότητα αποφασίζουμε να εγκλωβίσουμε το πολιτικό σύστημα σε ένα καθεστώς ανυποληψίας και αναξιοπιστίας. Γι’ αυτό επιμένουμε, είναι ζήτημα αξιοπιστίας και επιβίωσης για τον πολιτικό κόσμο. Γι’ αυτό και χρειάζεται συστράτευση όλων των πολιτικών δυνάμεων, όλων των υγειών δυνάμεων της κοινωνίας σ’ αυτήν την υπόθεση που έχει διττό στόχο. Αφενός, τον καταλογισμό των πολιτικών ευθυνών και αφετέρου, την εγκατάσταση θεσμών, διαφάνειας και ελέγχου στη διαχείριση του δημοσίου πλούτου, μέρος του οποίου είναι η περιουσία των ταμείων. Και πρέπει να καταδειχτούν, όχι μόνο οι υπεύθυνοι, αλλά κυρίως, οι θεσμικές υπερβάσεις, ώστε να θωρακιστεί στο μέλλον το δημόσιο συμφέρον.

Να θωρακιστούν τα ασφαλιστικά ταμεία με διοικήσεις και με διαδικασίες ελέγχου, που συγκεντρώνουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις και εγγυώνται την αποδοτική λειτουργία τους. Αυτή είναι η υποχρέωση όλων μας. Αυτή είναι η υποχρέωση της Βουλής των Ελλήνων, αλλά και κάθε συναδέλφου ξεχωριστά.Και αυτό, για να είναι αποτελεσματικό, πρέπει να γίνει με ομοθυμία, πρέπει να γίνει με κοινή συναίνεση και ας μην βαυκαλίζεται κανένας συνάδελφος.

Αν κάποιοι επιμένουν, για λόγους αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, να μιλούν για ευθύνες του ΠΑΣΟΚ ως προς τη διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων, με αφορμή την υπόθεση του Χρηματιστηρίου, εμείς και πάλι βρισκόμαστε μπροστά. Έχουμε, ήδη, καταθέσει, όπως γνωρίζετε -και όσοι δεν το γνωρίζετε, γιατί φάνηκε ότι ορισμένοι εκ των συναδέλφων δεν το γνωρίζατε- την πρόταση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση του Χρηματιστηρίου.

Αλλά πάντοτε μου μένει ένα ερώτημα, το οποίο δεν θα πάψω να το θέτω. Γιατί η Νέα Δημοκρατία όταν ήταν Κυβέρνηση και είχε την πλειοψηφία, δεν προχώρησε ποτέ στη σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής για το Χρηματιστήριο;

Και θέλω να θυμίσω και κάτι ακόμα, όσον αφορά τα ομόλογα, γιατί ακούω και άλλους συναδέλφους που αναφέρονται σε αυτό. Είναι άλλο να επενδύουν τα ασφαλιστικά ταμεία μέχρι ένα ποσοστό του αποθεματικού τους, 23% σε ακίνητα και μετοχές, κύριε Ροντούλη, όπως γινόταν σύμφωνα με το νόμο επί των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και άλλο να επενδύουν σε δομημένα ομόλογα, σε τοξικά δηλαδή προϊόντα, που εκδόθηκαν μόνο και μόνο για να φορτωθούν από κάποιους χρηματιστές και επιχειρηματίες στα ταμεία, προκειμένου να λάβουν και αυτοί τις παχυλές προμήθειες και να γίνουν διαμεσολαβητές για τη μετακίνηση του χρήματος σε άλλες κατευθύνσεις.

Και επειδή γνωρίζω ότι πολλοί εκ των πρωταγωνιστών αυτής της υπόθεσης μας παρακολουθούν σήμερα, απ’ όπου και αν βρίσκονται, εντός και εκτός της φυλακής, το τονίζω ότι αυτός είναι ο βασικός στόχος, ας αξιοποιήσει ο καθένας τις δυνατότητες που του δίνει ο νόμος ώστε αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Όμως, το ζητούμενο σε αυτήν την υπόθεση -θέλω να είμαι απολύτως σαφής- δεν είναι οι κομματικοί συμψηφισμοί. Μοναδικό ζητούμενο είναι ο εντοπισμός των θεσμικών παρεκτροπών και η θωράκιση του δημοσίου συμφέροντος στο μέλλον. Σε αυτό κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί και δεν έχει –επιτρέψτε μου να πω- και το δικαίωμα να αρνηθεί.

Και δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι η μεγάλη πλειοψηφία, ακόμα και των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας, αισθάνθηκαν οργισμένοι και προσβεβλημένοι από το διεθνές πάρτι που στήθηκε στην πλάτη τους, αλλά και στην πλάτη της μεγάλης παράταξης της Νέας Δημοκρατίας.
Ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω ότι δυστυχώς για την Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ επαληθεύτηκε ως προς το σκάνδαλο των ομολόγων 100%.

Έχουμε, όμως, μπροστά μας μια μοναδική ευκαιρία. Έχουμε την ευκαιρία να αρθούμε ως πολιτικός κόσμος και ως Βουλή των Ελλήνων στο ύψος των περιστάσεων, να ξεκαθαρίσουμε προς πάσα κατεύθυνση, στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό της χώρας, γιατί και εκεί κρινόμαστε, ότι δεν θα γίνονται ανεκτά πλέον αυτά τα φαινόμενα διαφθοράς και πελατειακής πρακτικής.

Γιατί είναι η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις που υπονομεύουν την αξιοπιστία της χώρας, που υπονόμευσαν, στην κυριολεξία, την δανειοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, που έκαναν τεράστια ζημιά στα ασφαλιστικά ταμεία και που οδηγούν τώρα σε επώδυνες, αλλά δυστυχώς σε αναγκαίες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα.

Η ίδια η διαφθορά που οδήγησε στη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων με τα δομημένα ομόλογα και έθεσε σε κίνδυνο τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τις κατακτήσεις των Ελλήνων πολιτών, είναι αυτή που εκτροχιάζει και σπαταλά το αναπτυξιακό απόθεμα της χώρα σήμερα, είναι αυτή που μαστίζει το σύστημα υγείας, είναι αυτή που γιγαντώνει τη σπατάλη του δημοσίου χρήματος και που εντέλει, μας έφτασε ως χώρα, ως οικονομία, ως κοινωνία στο χείλος του γκρεμού.

Αυτή τη διαφθορά είμαστε αποφασισμένοι να την ξεριζώσουμε με συστηματική δουλειά, χωρίς υπερβολές, χωρίς προκαταλήψεις, με μόνιμη και σταθερή προσήλωση στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, με μόνο γνώμονα την αλήθεια και την ανάγκη του πολιτικού συστήματος για διαφάνεια.

Αυτή η αντιμετώπιση της διαφθοράς δεν είναι και δεν πρέπει να είναι, σε καμμία περίπτωση, πεδίο κομματικής αντιδικίας. Είναι απλά ο αναγκαίος όρος για να αναπτύξουμε ξανά το χαμένο ηθικό πλεονέκτημα της Ελλάδας και στο εσωτερικό της χώρας να ξαναφέρουμε την αξία της ηθικής στην πολιτική ζωή του τόπου.

Σας ευχαριστώ πολύ.

 

 
Ημ. Έκδοσης:23/06/2010 Share Εκτύπωση
| | |