ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, στη βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων
 
 
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, στη βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων
 

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Περίμενα να ακούσω πολλά από τον κύριο Μαρκόπουλο, άκουσα λιγότερα απ’ όσα περίμενα. Διαψεύσατε τις προσδοκίες μου κύριε συνάδελφε. Θέλω όμως να είμαι συγκεκριμένος σε αυτά που θέσατε και εσείς.

Πρώτον, μεγαλοοφειλέτες στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή τον συνάδελφο τον κύριο Καρτάλη, άκουσα τον κ. Υπουργό και θέλω να σας πω, ότι και την δική μου υπογραφή θα έχουν οι συνάδελφοι οι οποίοι θα ζητήσουν την κατάθεση των εγγράφων. Κύριε Υπουργέ, να είστε βέβαιος ότι εμείς θα ζητήσουμε την κατάθεση των εγγράφων και τα ονόματα των μεγαλοοφειλετών. Γιατί αυτή η ιστορία να διακινεί ο κ. Μαρκόπουλος καταστάσεις στις οποίες να αναφέρονται γενικώς και αορίστως κάποιοι που χρωστούν, κάποιοι άλλοι που δε χρωστούν ή να αποσιωπά εκείνους που δε θέλει να ονοματίσει. Διαβάστε και τους ιδιωτικούς φορείς, γιατί αναφέρεστε μόνο στο κράτος; Γιατί αναφερθήκατε μόνο στο δημόσιο; Δε μας είπατε ότι έχετε τον κατάλογο μπροστά σας; Σας ρωτώ. Ναι ή όχι; Ο Υπουργός δεσμεύτηκε και χαιρέτισα τη δέσμευσή του να καταθέσει επισήμως τα ονόματα. Σας ρωτώ λοιπόν, ακούσατε και εσείς όπως και εγώ κύριοι συνάδελφοι τον κ. Μαρκόπουλο, να λέει πριν από λίγο ότι έχει εδώ όλα τα ονόματα και όλους τους οργανισμούς; Αναφερθήκατε μόνο στους οργανισμούς του κράτους; ναι η όχι; Γιατί αποκρύψατε τα ονόματα των ιδιωτικών φορέων; Γιατί λαϊκίζετε κ. Μαρκόπουλε. Γι’αυτό το λόγο το αποκρύψατε. Με τις υπογραφές των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ κατάθεση εγγράφων και παρακαλώ κ. Υπουργέ το ταχύτερο δυνατό να το δώσετε στη δημοσιότητα.

Δεύτερο. Θέλω να σημειώσω με ιδιαίτερη ικανοποίηση την πολύ σαφή, την πολύ καθαρή δήλωση του Υπουργού όσον αφορά τον αγώνα που έδωσε και θέλω να σας διαβεβαιώσω γιατί έτυχε μέσα από την συνεργασία μας να γνωρίσω την ευαισθησία του, την αγωνία του και τον αγώνα που έδωσε για να μην κοπεί ο 13ος και ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα. Αγώνας πολύ ισχυρός. Αλλά δέχομαι όμως με πολύ μεγάλη ικανοποίηση και τη δέσμευσή του, ότι αυτό το οποίο επιχειρούμε σήμερα για καθαρά δημοσιονομικούς λόγους, όσον αφορά την περικοπή της 13ης και 14ης σύνταξης, είναι μέτρο μεταβατικού χαρακτήρα.

Όπως ακριβώς δεσμεύεται η κυβέρνηση μας, όπως ο Πρωθυπουργός χθες το βράδυ δεσμεύτηκε για αλλαγές που θα έρθουν αμέσως μόλις ξανά ορθοποδήσει η οικονομία στα πόδια της. Όταν σταθούμε ξανά στα πόδια μας. Και ελπίζω με την προσπάθεια όλων των κοινωνικών φορέων στις αξιολογήσεις που έχουμε στα τέλη του Σεπτέμβρη και στο τέλος του Δεκέμβρη να είμαστε σε θέση ακόμη και στα πλαίσια του νέου προϋπολογισμού να δούμε μέτρα από τα οποία θα δίνεται μεγαλύτερη ανάσα στο κοινωνικό σύνολο.

Όσον αφορά στη μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης. Ακούω διάφορους συναδέλφους, ιδιαίτερα από τη ΝΔ, αλλά και από τα άλλα κόμματα της αριστεράς. Πρόκειται για έναν μύθο. Πρόκειται για έναν ακόμη μύθο πίσω από τον οποίο επιχειρούν να οχυρωθούν όλοι οι επικριτές του νομοσχεδίου, οι οποίοι βεβαίως ούτε διάβασαν ούτε είδαν ούτε παρακολούθησαν την σωρεία των θετικών διατάξεων που περιλαμβάνει αυτό το νομοσχέδιο που είναι καθαρά προοδευτικές διατάξεις. Και αναφέρομαι στη μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης. Παρά το γεγονός ότι το μνημόνιο προβλέπει τέτοια ρύθμιση, καμία, μα καμία, πραγματική μείωση δεν υφίστανται οι αποζημιώσεις απολύσεως. Αυτή είναι η ουσία. Εκείνο το οποίο συμβαίνει είναι ότι τροποποιήθηκε το υφιστάμενο πλαίσιο ως προς τον χρόνο καταγγελίας της εργασιακής σύμβασης. Ένα πλαίσιο το οποίο γνωρίζετε πολύ καλά ότι ήταν απαρχαιωμένο και εκτός τόπου και χρόνου όσον αφορά στην εξέλιξη των εργασιακών σχέσεων που έχει επέλθει κατά τα τελευταία 10 κυρίως χρόνια. Γνωρίζετε όλοι ότι καμία, μα καμία επιχείρηση δεν δύναται να ειδοποιεί τον εργαζόμενο πλέον σε χρόνους όπως 24 μήνες πριν την απόλυση. Αν είναι δυνατόν να επικρίνουμε την κυβέρνηση επειδή απαλείφει ανεφάρμοστη πρακτικά νομοθεσία. Είναι παρέμβαση αυτή; Επικρίνουμε την κυβέρνηση γιατί ακριβώς εκσυγχρονίζει ένα νομοθετικό πλαίσιο που λειτουργεί ούτως ή άλλως στην πράξη; Πείτε μας όσοι κόπτεσθε γι’αυτό μία επιχείρηση που να έχει ειδοποιήσει τον εργαζόμενο ότι πρόκειται να απολυθεί σε 2 χρόνια. Εάν τη φέρετε θα δεχθώ ότι πράγματι ενδιαφέρεστε για τον εργαζόμενο.

Αφήστε λοιπόν τη δημαγωγία και ελάτε να δούμε αν και κατά πόσον οι νέοι χρόνοι προειδοποίησης απόλυσης είναι εντός της λογικής και της ταχύτητας με την οποία τρέχουν οι εξελίξεις στην οικονομία, στην αγορά, στις σύγχρονες οικονομικές και εργασιακές σχέσεις. Πιστεύω ότι υπ’αυτό το πρίσμα όλοι θα συμφωνήσουμε ότι οι ταχύτατες εξελίξεις στην αγορά επιβάλλουν την αναθεώρηση του παλαιού πλαισίου. Ταυτόχρονα, αυτή η ρύθμιση είναι η πρακτική διέξοδος από το μνημόνιο, για όσους τόσο πολύ ενδιαφέρονται για το μνημόνιο, χωρίς όμως να θίγεται το ύψος της αποζημίωσης. Αυτά, για να φωτίζουμε όλες τις πλευρές των θεμάτων.

Όσον αφορά τώρα τις διατάξεις για τις ομαδικές απολύσεις, γνωρίζετε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι πολύ καλά, ότι η μικρή αλλαγή του ορίου για να θεωρηθεί η απόλυση ως ομαδική, καμία επίδραση δεν έχει στην πλειονότητα των ελληνικών επιχειρήσεων που είναι πολύ μικρές παραδοσιακές οικογενειακές επιχειρήσεις. Αλλά και για τις άλλες επιχειρήσεις που έχουν πάνω από 20 εργαζομένους, αμφιβάλει κανείς ότι το νομοσχέδιο κατ’αρχήν είναι εντός των προβλεπομένων από την ευρωπαϊκή νομοθεσία; Αμφιβάλει κανείς ότι τα όρια που τίθενται στις ομαδικές απολύσεις για ευαίσθητες ηλικιακά κατηγορίες, λειτουργούν ευεργετικά για τους ανθρώπους αυτούς;

Για τους νεοπροσλαμβανόμενους, για τους οποίους άκουσα πάλι τον κ.Μαρκόπουλο μόλις προηγουμένως, και για τις συμβάσεις μαθητείας: Επιμένετε να εθελοτυφλείτε. Φωνάζετε ότι μειώνει το νομοσχέδιο τη νόμιμη αμοιβή. Αποσιωπάτε όμως την αμείλικτη αλήθεια. Ότι οι ηλικίες έως 25 ετών μαστίζονται από την ανεργία. Είναι εγκλωβισμένοι στην πραγματικότητα σε μια αγορά εργασίας εξαιρετικά απρόσιτης για τους νέους ανθρώπους. Αυτή την πλευρά του φεγγαριού δεν οφείλουμε να την δούμε; Ή μήπως δεν θέλετε να την δείτε γιατί αυτή τη στιγμή που βρίσκεστε στην αντιπολίτευση, αντιλαμβάνεστε ότι σας βολεύει ο λαϊκισμός και η δημαγωγία περισσότερο από την υπεύθυνη στάση;

Επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να μην αποδεχτεί ότι κάποιες άλλες ευνοϊκές ρυθμίσεις που ήταν σκανδαλώδεις και ρουσφετολογικές και δεν έχουν καμία θέση σε κανένα σύγχρονο ασφαλιστικό σύστημα, καταργούνται. Κραυγαλέο παράδειγμα, σας το θυμίζω σε όλους, οι εθελούσιες έξοδοι.

Αυτές οι παράλογες ρυθμίσεις, σε συνδυασμό με τις ανεύθυνες επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων, οδήγησαν τη χώρα και τα ταμεία στο χείλος του γκρεμού. Και τώρα οδηγούν σε απότομη προσαρμογή με το νέο ασφαλιστικό, ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε φτάσει εδώ σταδιακά και με πολύ πιο ομαλό τρόπο. Με μεγαλύτερα μεταβατικά διαστήματα. Εάν αυτά τα είχαμε κάνει σαφώς και συγκεκριμένα στα προηγούμενα χρόνια και κυρίως εάν η ΝΔ τα τελευταία 5-6 χρόνια στα οποία κυβέρνησε τη χώρα χρηματοδοτούσε αυτά τα οποία προέβλεπε ο νόμος Ρέππα για τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό ουδέποτε υλοποιήθηκε και ουδέποτε δόθηκαν τα χρήματα του 1 δις ευρώ κατ’έτος. Ποτέ.

Αυτό λοιπόν τότε , εάν είχαν γίνει όλα αυτά, θα ήταν ευκταίο για εμάς σήμερα. Πολύ πιο εύκολα θα γίνονταν τα πράγματα. Γιατί είναι στην πολιτική φιλοσοφία του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να προχωρήσουμε. Αλλά τώρα ως αποτέλεσμα της δικής σας πολιτικής, αυτό κατέστη ανέφικτο, από τη στιγμή που η χώρα βρέθηκε στη δίνη της δημοσιονομικής κρίσης. Γι’ αυτό λοιπόν η ώρα αυτή είναι ώρα ευθύνης. Δεν είναι ώρα για συζήτηση με συναισθηματισμούς και ηθικά φορτισμένες απόψεις. Και πάνω απ’όλα δεν είναι ώρα για συζήτηση με όρους μιντιακού πόνου.

Έχουμε υποχρέωση όλοι μας να επιμείνουμε στην ανάγκη για δημοσιονομική πειθαρχία. Αλλά, ταυτόχρονα πρέπει να προβάλλουμε τις προτεραιότητες της αναπτυξιακής πολιτικής. Το λέω και τονίζω διαρκώς αυτό γιατί έχω βαθιά πίστη ότι τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και οι εργασιακές αλλαγές από μόνες τους δεν μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για το χτίσιμο μιας νέας παραγωγικής και σύγχρονης οικονομίας.

Είναι τώρα η ώρα να ξεκινήσουμε το βηματισμό της εξόδου από την κρίση, και να αρχίσουμε την υλοποίηση του προγράμματος για το μέλλον της Ελλάδας με σταθερή πίστη στη βασική αξιακή μας επιλογή, στην αξιακή επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ότι η νέα ανάπτυξη, η πράσινη ανάπτυξη δεν αδιαφορεί, αλλά αντίθετα στηρίζει, χρηματοδοτεί και οικοδομεί ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος.

Σας ευχαριστώ πολύ.


 

 

 
Ημ. Έκδοσης:08/07/2010 Share Εκτύπωση
| | |