ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ
Πολυμέσα
Ομιλία Χρήστου Παπουτσή στη 13η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου
 
 

Ομιλία Χρήστου Παπουτσή στη 13η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου

 

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012
 

Συντρόφισσες και σύντροφοι, στο επόμενο Συνέδριο του Κινήματος που θα πραγματοποιηθεί όπως όλοι γνωρίζουμε, αρχές Ιουνίου, θα προτείνω την αλλαγή της διαδικασίας εκλογής του Προέδρου, η οποία θα προτείνω να γίνεται από τη βάση, από τα μέλη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά μετά το Συνέδριο, αφού πρώτα έχουν υπάρξει οι πολιτικές δεσμεύσεις, οι πολιτικές αποφάσεις κι έχουν εκλεγεί τα μαζικά πολιτικά, καθοδηγητικά όργανα του Κινήματος.

Θα προτείνω επίσης, η ανακήρυξη των υποψηφίων Προέδρων, να γίνεται από το Συνέδριο. Όχι με αυτή την απαράδεκτη διαδικασία την οποία κάποιοι εφηύραν για επικοινωνιακούς και πολιτικούς λόγους.

Τα λέω αυτά, διότι ήμουν από τους πρώτους και ίσως με πολλή επιμονή, όταν αντιδρούσα όταν επιλέγαμε αυτή τη διαδικασία στο Συνέδριο την προηγούμενη φάση.

Παρ’ όλα αυτά, ακολούθησα την κανονική διαδικασία όπως προβλέφθηκε. Απευθύνθηκα στους συντρόφους και τους συναδέλφους μου μόνον από τη στιγμή και έπειτα που παραιτήθηκα από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Και παραιτήθηκα γι’ αυτό το λόγο, για να έχω τη δυνατότητα, απελευθερωμένος από την κυβερνητική εξουσία, ν’ απευθυνθώ με πολιτικούς όρους στους συναδέλφους μου με βάση την αγωνία όλων μας, για την προοπτική του ΠΑΣΟΚ.

Θέλω με την ευκαιρία αυτή να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους και τους συντρόφους που με διαβεβαίωσαν για την υποστήριξή τους. Και μάλιστα θέλω να πω και κάτι άλλο: Όπως τους είχα υποσχεθεί , στον καθέναν από αυτούς ξεχωριστά, αυτή την υποστήριξη τη γνωρίζω μόνο εγώ. Γιατί έτσι πιστεύω στις ανθρώπινες σχέσεις κι έτσι πιστεύω ότι μπορούν να λειτουργούν στέρεες πολιτικές σχέσεις ανάμεσα στα πολιτικά στελέχη,

Πίστευα και πιστεύω στην πολιτική συμφωνία των μελών ενός δημοκρατικού κόμματος η οποία αποτυπώνεται στο καταστατικό του. Γι’ αυτό από την πρώτη στιγμή όπως και τώρα, ζητώ την απαρέγκλιτη εφαρμογή του καταστατικού. Το πώς όμως εφαρμόζεται το καταστατικό, το πώς εφαρμόζονται τα σχετικά άρθρα τα οποία θέτουν σε κίνηση τις διαδικασίες και μάλιστα μια κορυφαία πολιτική διαδικασία όπως είναι αυτή, η εκλογή του Προέδρου του Κινήματος, αυτό δεν είναι ζήτημα τυπολατρικό και διαδικαστικό, αλλά είχα την αίσθηση και έχω την αίσθηση ότι αντιμετωπίζεται με πολιτικό τρόπο, με βάση το μεγαλύτερο κριτήριο όλων που είναι η ενότητα και η αποτελεσματικότητα.

Κατά τη διάρκεια των συζητήσεών μου με τους συναδέλφους, κυρίως με τους Βουλευτές και στη συνέχεια με τα υπόλοιπα στελέχη και μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, διαπίστωσα ότι ένας εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός των μελών του Εθνικού Συμβουλίου, δήλωνε ότι δε θέλει να υπογράψει σε κανέναν. Είτε γιατί αρνούνται τη λογική των υπογραφών, όπως κι εγώ, -  είχα αρνηθεί την ίδια λογική και στην προηγούμενη φάση όταν ήταν υποψήφιος ο Πρόεδρος Γιώργος Παπανδρέου, και τότε όλοι μας, όσοι στηρίξαμε το Γιώργο Παπανδρέου, είχαμε αρνηθεί τη λογική των υπογραφών.

Άλλοι δεν ήθελαν να βάλουν καμία υπογραφή γιατί έχουν ιδιαίτερες προσωπικές ευαισθησίες και σχέσεις. Και το σέβομαι απόλυτα. Είτε άλλοι γιατί έχουν αποφασίσει να φύγουν από το ΠΑΣΟΚ. Είτε άλλοι γιατί ήδη αισθάνονται ότι έχουν φύγει από το ΠΑΣΟΚ  και ετοιμάζονται στη συμμετοχή τους σ’ ένα άλλο κόμμα, σ’ έναν άλλο σχηματισμό που ανακοινώνεται αμέσως τις επόμενες μέρες.

Επιπλέον, η  σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου όπως γνωρίζετε όλοι, έχει τροποποιηθεί και έχει μειωθεί κατά 21 μέλη, που είναι οι συνάδελφοι Βουλευτές οι οποίοι ετέθησαν εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Γι’ αυτό το λόγο ακριβώς, επειδή διαπίστωσα αυτό το κλίμα το οποίο υπάρχει ανάμεσά μας, επειδή διαπίστωσα στις συζητήσεις μου με τους συναδέλφους ότι υπήρχαν συνάδελφοι πραγματικά δυστυχείς από την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν ακριβώς λόγω της διαδικασίας των υπογραφών. Γι’ αυτό το λόγο από χθες το απόγευμα που έθεσα το πολιτικό ζήτημα ενώπιόν σας, ανέμενα και την πολιτική απόφαση όλων.

Υπενθυμίζω ότι χθες απευθύνθηκα σε όλους σας. Και απευθύνθηκα θέτοντας το πολιτικό ερώτημα που αφορά την πολιτική εκτίμηση, τι εξυπηρετεί περισσότερο την ενότητα και την προοπτική του ΠΑΣΟΚ, τι εξυπηρετεί περισσότερο την πολιτική φυσιογνωμία του Κινήματος, τι εξυπηρετεί περισσότερο την εκλογική στρατηγική του ΠΑΣΟΚ: Μία ή περισσότερες υποψηφιότητες;

Εδώ είμαστε μια μεγάλη πολιτική οικογένεια που έχει  πολλά χρόνια ζωής και θέλω να ελπίζω ότι θα είμαστε ξανά όλοι μαζί. Για πολλά χρόνια μαζί. Εγώ εδώ θα είμαι πάντως. Παρών σε όλες τις φάσεις. Στις δύσκολες και στις καλές.

Αλλά, επιτρέψτε μου να σας πω μια προσωπική μου ιστορία: Όταν το 1974 έκανα την επιλογή μου για να ενταχθώ στο ΠΑΣΟΚ προβληματιζόμενος αν θα μείνω στην Αριστερά ή αν θα έρθω στο ΠΑΣΟΚ εμπνεόμενος από το μήνυμα του Ανδρέα Παπανδρέου, τον πρώτο άνθρωπο τον οποίο πήγα να συναντήσω για να μιλήσω, για να τον ρωτήσω κι αυτόν πώς το βλέπει, να έρθω ή να μην έρθω, ήταν εκείνος με τον οποίο στεκόμαστε στα σκαλάκια της Νομικής επί χούντας και τον έβλεπα μπροστά, ηγέτη του Φοιτητικού Κινήματος, το Στέφανο Τζουμάκα.

Σήμερα,  τόσα χρόνια κοινών αγώνων μετά, εγώ δεν μπορώ να στερήσω το δικαίωμα του Στέφανου Τζουμάκα να είναι υποψήφιος Πρόεδρος του Κινήματος και ν’ απευθυνθεί και να κριθεί από τη βάση του Κινήματος. Δεν το μπορώ. Εσείς πάρτε τις αποφάσεις σας.

Γι’ αυτό το λόγο υποστηρίζω την πολιτική διαδικασία. Γι’ αυτό το λόγο έθεσα από χθες το πολιτική ερώτημα. Και ξέρετε, τα πολιτικά ερωτήματα, έχετε όλοι μακρά εμπειρία στην πολιτική, δεν απαντώνται ούτε με τεχνικά offsideούτε με διαδικαστικά τερτίπια. Απαντώνται με πολιτικές απαντήσεις συνειδητές, σε σχέση με το τι θέλουμε να κάνουμε και πού θέλουμε να πάμε. Σε σχέση με το τι επιζητούμε για την προοπτική του Κινήματος και για το δικό μας ρόλο.

Και επιπλέον, οι πολιτικές απαντήσεις, αυτές οι πολιτικές απαντήσεις πρέπει να έχουν και κάποια συνέπεια όσον αφορά την προσέγγιση των επιχειρημάτων. Υπενθυμίζω ότι όλοι έχουμε διαδρομή, όλοι ακούμε καλά, όλοι διαβάζουμε, όλοι αντιλαμβανόμαστε και ξέρουμε ότι η πρόταση για μία υποψηφιότητα με εκλογή δια βοής, η πρόταση για την όχι εκλογή από τη βάση ή αργότερα η εναλλακτική πρόταση, εκλογή από ένα ευρύτερο Σώμα με επιλεγμένη αντιπροσωπευτική σύνθεση, δεν ήταν απόλυτα συμβατές με το καταστατικό του Κινήματος. Δεν ήταν… Το αντίθετο μάλιστα.

Γι’ αυτό λοιπόν το λόγο, αγαπητέ Πρόεδρε και αγαπητές συντρόφισσες και σύντροφοι, σας προτείνω, ότι το μόνο κυρίαρχο Σώμα σε αυτή τη φάση -που είναι πάντοτε το Εθνικό Συμβούλιο- ανάμεσα στα Συνέδρια, που έχει την πολιτική ευθύνη αλλά και τη δυνατότητα ν’ αποφασίσει όσον αφορά στον τρόπο υλοποίησης και εφαρμογής των συγκεκριμένων άρθρων του καταστατικού, είναι το Εθνικό Συμβούλιο, επειδή ακριβώς δεν έχει προηγηθεί όπως είπε προηγουμένως ο Γιώργος Ανωμερίτης, η αντίστοιχη συζήτηση και απόφαση στο Εθνικό Συμβούλιο επί της σχετικής εγκυκλίου.

Ως εκ τούτου, η λέξη «υπογραφές» και «υπογραφή» δεν υπάρχει πουθενά εγγεγραμμένη και  καταγεγραμμένη στο καταστατικό. Η λέξη «προτίμηση», μοναδική και μοναδιαία από κάθε μέλος, είναι αυτή που υπαγορεύεται από το καταστατικό.

Ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται η λέξη «προτίμηση» είναι ζήτημα ερμηνείας. Και εδώ, το συγκεκριμένο άρθρο 41, θα μπορούσε να έχει τουλάχιστον 4 έως 5 εναλλακτικές ερμηνείες, για να μη σας πω και περισσότερες, που μπορεί κανείς πρόχειρα να σκεφτεί. 4 ή 5 διαφορετικές εναλλακτικές ερμηνείες.

Πουθενά όμως δεν καταγράφεται η αποκλειστική δυνατότητα κάποιων να θεωρούν ότι αυτή είναι η μοναδική ερμηνεία.

Ως εκ τούτου, η δική μου υποψηφιότητα κατατέθηκε για να είναι υποψηφιότητα ενότητας και προοπτικής, συνέπειας και υπευθυνότητας. Και ως τέτοια υποψηφιότητα παραμένει ενώπιόν σας, με τη διαβεβαίωση προς εσάς ότι τα δικά μου πολιτικά χαρακτηριστικά συνθέτουν, προσθέτουν, δεν αφαιρούν στη διαδικασία την οποία έχουμε μπροστά μας. Και της εσωκομματικής διαδικασίας, αλλά και της εκλογικής διαδικασίας στο λαό και της εκλογικής μάχης που έχουμε να δώσουμε.

Σας ευχαριστώ.

 

 
Ημ. Έκδοσης:11/03/2012 Share Εκτύπωση
| | |